» Sam Baker

Sam Baker is sitting in a Mexican restaurant in Austin, Texas, deep in thought. In profile, the weathered good looks, high cheekbones, graystreaked, shoulderlength hair, and most of all his deep-set, penetrating eyes bear a remarkable resemblance to an Indian head nickel. But he’s not seated sideways for effect or image; it’s so that he can hear.

In 1986, at age 32, Baker was traveling in Peru when, as he says, “I got in the middle of somebody else’s war.” A terrorist bomb (the Sendero Luminoso or “Shining Path” Maoist group) blew up the train he and some friends were riding on. Several passengers died, including a German boy and his parents, who were sitting next to Baker. Though he nearly bled to death, Sam survived but suffered a constellation of injuries and aftereffects—shrapnel in his leg, renal failure, brain damage, even gangrene.

“Right now, the loudest thing I hear is the ringing in my head,” he says of the Tinnitus, which will never go away. The other obvious reminder of the blast is his left hand, the fingers of which are permanently scrunched and twisted. Fortunately, he has enough dexterity to grip a pick—after re-learning to play guitar left-handed (fretting with the less-injured right hand)—so that he can sing and play some of the most vivid, compelling, truly original songs of any artist working today.

The brain damage he initially suffered affected mainly the part of the brain where words are stored. Which is ironic, since it’s the stories and images he paints with words that brought him acclaim—first with his 2004 debut, Mercy, and now with its 2007 follow-up, Pretty World (both self released). Of forging a career out of writing and singing his own songs, Baker beams, “To start this at this age is a real interesting thing. I’m 53—a great age. It’s a fabulous age. Just to be, as they say, ‘walking the face of the earth’ is a miracle—no matter what age you are. I’ll take it every day.”

pretty world
August 14, 2007

1. Juarez  
2. Orphan  
3. Slots
4. Pretty World
5. Odessa
6. Sweetly Undone
7. Psychic
8. Boxes
9. Prelude to Pretty World
10. Broken Fingers
11. Days
12. Recessional Pretty World

Resentie / Persbericht

Review
Pretty World' is timeless. --Gurf Morlix

Review
Atmospheric, haunting --John Lomax III

Product Description
De Texaanse singer-songwriter Sam Baker heeft reden genoeg om te denken dat de wereld helemaal niet zo mooi is als de titel van zijn tweede album suggereert. In 1986 raakte hij zwaar gewond tijdens een terroristische aanslag in Peru. De trauma’s van deze gebeurtenis schreef Baker van zich af op Mercy, zijn debuut dat met veel lof werd ontvangen. De liedjes op Pretty World daarentegen gaan over de schoonheid van het leven van alledag, maar ook over verdriet en wanhoop. Heel bijzonder is de manier waarop Baker ze zingt.

Hij is een onwaarschijnlijk soort zanger is, wiens hese voordracht meer gesproken dan gezongen is. Naast Sam Baker klinken zangers als Dylan en Tom Waits melodieus. Maar gek genoeg is dit juist een van de elementen die van Pretty World zo’n bijzonder album maken. Baker heeft mooie verhalen te vertellen, en zijn stem is daarbij uiterst effectief. Soms horen we flarden van bekende liedjes. Zo begint Odessa met een prachtige vertolking van de traditional Hard Times, gezongen door Baker’s zus Chris. Het geeft een diepere betekenis aan de songtekst die Baker ons vervolgens voorschotelt. Sam Baker heeft oog voor detail. Hij laat ons door zijn ogen kijken, en we zien de kleine dingen die het leven mooi maken. De liedjes zijn voorzien van fraaie, subtiele arrangementen, en Baker laat zich begeleiden door uitgelezen muzikanten.

Sam Baker wordt al vergeleken met grootheden als John Prine en Guy Clark. Maar hij is een klasse apart. Elk liedje is een kleine parel die je wilt blijven koesteren. “How beautiful are these days” staat op de binnenhoes. Wat in ieder geval buitengewoon mooi is, is deze plaat. Misschien wel de mooiste Americana plaat van dit jaar.